Anneler günümüz....

                                                    Anneler günü hediyem :)))

                                 Biricik oğluşumun , okulda yaptıkları  çalışmalardan..
                                             En büyük hediyem Sensin :)))
Bir de kendi ellerinle yaptığın çalışmalar ve okulda çalıştığınız biz annelere hediye gösteriniz ve şarkınız...

2011'i bitirdik ,sıra 2012 de...

2012 son hızla geliyor..Bizlere ne gibi sürprizler getiriyor bilmiyoruz.. Tek dileğimiz sağlık,huzur ve mutluluk....

2011 nasıl geçti ,bitti hiç anlamadım... Sanırım çok dert ,tasa olmazsa zaman çabuk akıyor gibi... 2010 ailemiz için zorlu bir yıl olmuştu..Birkaç şeyi üst üste yaşamıştık..bu yüzden sanırım 2011 daha rahat geçti gibi..
2012 de inşallah bize güzellikleri ile gelir..

Bora için zaman çok daha hızlı akıyor..Çok çabuk büyüyor..Her gün daha da değiştiğini , geliştiğini görmek zamanın nasıl geçtiğini hatırlatıyor insana...

Yeni Yıl Hediyelerimiz...

Yeni yıl hediyemiz...
Bu yıl Bir Dolap Kitap ve Düşevi Kitabevi'nin birlikte düzenledikleri bir çekilişle kazandık.. Tam da yeni yıl öncesi süper oldu..

Kitaplara bayıldık... Mavi renkli şirin kitap ayracı da bana çok yaradı... Bora kitap ayraçlarını katlayıp , kıvırıp uçak yapmaya çalışıyor...Böylece ben her seferinde nerede kaldığımı unutup aynı sayfaları tekrar tekrar okuyorum..

Bora 3 yaşında

Bora 3 yaşında kocaman bir çocuk oldu.. 3 Yaşa özel 2 parti ile kutladık...

Bora hayatında ilk defa doğum gününün ne olduğunu kavradı. 1 ve 2 yaş partileri sadece ve sadece anne baba içinmiş meğer...

Senin Annen Olmak

Sen gelmeden önce sana bir sürü mektup yazmıştım..Bizi biraz bekletmiştin..Ama benim hesaplamadığım, ben gelmeni istiyordum ama sen istiyor muydun bakalım??

Aralarda seninle bu konu için geriliyoruz..
Ben kendimce senin için iyi olanı yapmaya çalışıyorum.
Seni de buna zorluyorum.. Sen de tabi ki her zaman ki gibi kendi başına buyruk davranıp( belki de kendi tercihlerini yaptığın için,kararlı olduğun için) bana karşı geliyorsun..
Bende bunu kabullenemiyorum..Senin büyüdüğünü göremiyorum,belki de görmek istemiyorum..Seni hala bebeğim olarak düşünüyorum.
Ama bil ki sen ne kadar büyüsen de hatta evlensen çocuğun olsa da sen benim ilk gün kucağıma aldığım zaman ki kadar minik bebeğim olacaksın..
Sana her sarıldığım da senin cennet kokunu duyacağım.
Akşam yemek yerken ben sözde sana çaktırmadan tabağına bişiler koydum.. Birkaç seferden sonra sen aynını bana yaptın.. Yüzünde şebek bir gülümseme ile , "Ye ye ye " değip bir de üstüne yan yan güldün.. :)))
Anne olmak hele ki senin gibi kararlı,cesur,dediğim dedik,keyfine düşkün bir çocuğa sahip olmak..Allah ın bana bahşettiği en güzel şey..


Seni çok Seviyorum Kuzum,
Benim küçük sevgilim.....

Anneler Günü Kutlaması

Dün akşam Bora'nın okulunda "Köy Draması " ve "Anneler Günü " draması vardı..

Ortamı kına gecesi modunda hazırlamışlar..Bizimkileri de çok güzel giydirmişlerdi..
Keza çocukların pek köy ortamı ile ilgisi yoktu.Onlar kenara çekilmiş oyuncaklara daldılar..Biz anneler çok eğlendik.. Müzik öğretmenleri bağlaması ile türkülerle bize eşlik etti..
Arada ne oluyor diye bizlere döndü..Beni diğer annelerle ortada oynarken görünce çok bozuldu..Zaten salona ilk girdiğinde de babayı ve beni gördüğünde yine ağlamaya başladı..

Çok fazla hareket etti..Terledi,eğlendi ve yoruldu..Eve dönerken saat 8 de arabada uyudu..

Bora her zaman ki gibi aykırı çocuk modundaydı..Kırmızı içine girebileceği bir araba ve kırmızı bir şapka bulmuş..Kendini "itfaiyeci Bora" ilan etti..
Salonun bir tarafında siniler kurulmuş,gözleme yapıyordu kadınlar.. Bizlere de gözleme ve ayran ikram ettiler.. Çocuklardan da hamur açmak isteyenler kendi gözlemelerini yaptılar..

Benimde 3 yıllık annelik hayatımda bana özel kutlanmış ilk anneler günüm oldu..

Bugün Sevgililer günüymüş...

Sabah anne ve baba ile oynanan pek keyifli sabah oyunlarından sonra "Hadi gezmeye gidiyoruz oğlum " dememizle enerji patlaması yaşadı..Dışarıya çıkacaktı ve çok mutlu oldu..Günün anlam ve önemine göre giyindik, süslendik, attık kendimizi dışarıya.Hava da şansımıza öğleye kadar güneşli,bahar günü gibiydi.. Bora arabaya bile binmek istemedi.Eh haklıydı da hava mis gibi, böyle bir havada arabada ne işi vardı.O koşmalıydı,yürümeliydi..
Bora'yı babaannesine bırakacaktık ki Bora kendisi üzerinde dönen komployu anladı..Asansörden inmemizle başladı mıkırdanmaya..Geriye doğru gitmeye..Anlattık , konuştuk ne kadarını anladı bilmiyoruz ama en sonunda ikna oldu.Babaanne ile oyuna başladı..Bizde hava güzel, bir cadde turu yaptık.. Sonra da birlikte bir öğle yemeği yedik kocişle...

Öğleden sonra artık yorulduk ve Bora'yı özledik diye dönerken yağmur başladı..Çok şanslı olduğumuzu düşündük..Birbirimizi bulduğumuz,sevdiğimiz,evlendiğimiz ve Bora'mız olduğu için..

Bora öğlen uykusundan uyandı.Bu sefer gezme sırası ondaydı..Otoparkta bir o yana bir bu yana koştu..Ayağının altındaki çakıl taşlarından önce çekindi,anlam vermedi..Ama sonra onların üzerinde koşmak daha eğlenceli geldi..Yine arabaya zor bindi..
Eve geldiğimizde eve girmedik.Birkaç eksiği tamamlayalım diye market işlerini hallettik..Bora her girdiği dükkandan elinde ikramlarla çıkmaya alıştı..En son ikramı turşucudan kornişon:))) Yüzünü ekşite ekşite yaladı kornişonu..Almak istedik elinden ama hayır...Eve doğru yürürken birden seyyar tatlı satıcısının önünde durdu..Arabaya bakıp mama diye tutturdu..Biz hayır dedikçe inatla mama mama dedi.Zar zor çektik arabanın yanından.
Her gördüğü dükkana girmeyi istemek gibi bir huyu var.. Acaba hamile iken alışveriş olayını abarttım da çocuk ondan mı böyle mağaza delisi oldu??
:))))

Sevgiyi önce ailemde öğrendim.Sonra eşimde kanından başka birini sevmenin ne demek olduğunu öğrendim.O apayrı bir sevgiydi..Şimdi de oğlum..Hepsinin önüne geçti..Kendi canımdan bir canı sevmek...

Aşk ve sevgiyi ben asıl Bora da öğrendim.. Bir insanı canından daha çok sevmek , onu kendinden önce tutmak bunları Bora da öğrendim.. Teşekkür ederim oğlum bana bu güzel duyguları yaşattığın ve öğrettiğin için..
Ben sana hergün yeni birşeyler öğretiyorum görünür de ama inan bende seninle birlikte hayatı tekrar öğreniyorum..Seninle hayata başka pencerelerden bakmayı öğreniyorum..

Şimdi aşk ve sevgiden bahsederken güzel kahve kokusu sardı evi.. Bora uyuyor..Eşim benim için bol köpüklü bir t.ürk kahvesi , çikolata ve yanında karamelli kahve likörü getirdi... Bana böyle güzel bir aile verdiği için Allah'a şükrediyorum..

Önümüzde biraz koşturmalı, biraz da stresli günler var..Umarım herşey yolunda gider ve bunları da atlatırız..

Hoşgeldin yeni yıl :))

2010 yılına Bora yine kırmızı d.on ile girdi.. 2009 yılına da kırmızı s.lip ile girmişti.Ve şanslı bir yıl oldu.Hem onun için hem de ailemiz için..Bora nın şansı bizi de etkiledi.. Bu seneki d.onumuz sadece birkaç beden büyüktü..Belki şans oranı da bedenle doğru orantılıdır ;)



Yılbaşı günü tatil havası ve Bursa da olmamızdan Bora da abur cuburla gayet iyi anlaştı:)) Kahvaltı sonrası nut.tella keyfi onun için çok tatlıydı.. Resimler telefon kamerasından olduğundan kötü..


Oğlumuzdan ayrı kaldığımız bir günde bile onu çok özledik.. Ben daha yolun yarısında burnumda Bora nın kaka kokusunu hissettim.. Bu kadar özlemişim... :))
Döndüğümüzde bize kocaman sarıldı..Artık öpücük vermeye başladı.. Sarılıyor.Öpüyor.Sevgisini çok güzel gösteriyor..
Koşma olayı iyice ilerledi küçük bey de.. Tırmanma hevesi son sürat en son annemlerin mutfak tezgahında yakaladık.. Sokak da oynayan çocukların arasına katılıyor ve hiç ben küçüğüm demiyor.Onlarla başabaş oynamaya çalışıyor..
İstanbul a döndüğümzde yine yanlız olacağız.Burada çok kalabalık oluyoruz.Akrabalar,komşular....
Bora çok özleyecek bu kadar ilgiyi bir süre benim vermemi isteyecek ama malesef ben bu kadarını yapamayacağım ve birkaç zaman sonra alışacak..

Dört Gözle Beklenen 1.Yaş

Oğlum artık 1 yaşında bir afacan bir velet oldun.. Bu güzel güne çıkmaya çalışan alt yan dişlerin biraz gölge düşürdü..Neyse ki partiyi daha sonraki bir güne planlamıştık..

Bir süredir seninle oyun oynamaktan,uykusuzluktan,gezmekten ve benim tembelliğimden buraya yazı yazmadım..

İlk yaş kontrolünü bitirdik.. kilomuz 11,950gr ( 12 den 50gr eksik ) :))) ve boyumuz 80cm olmuş.. Doktor gelişiminin normal olduğunu ve uzun boylu bir erkek olacağını söyledi..

Bu yazıyı yazmaya başlayalı neredeyse 15 gün olacak.. Biraz benden biraz senin benden hiç ayrı kalmamandan bir türlü fırsat olmadı..
İlk önce bayram resimlerimizi ekleyeyim..



1 yaş bence gerçekten dönüm noktası oldu senin için.. Bence artık bebek değilsin küçük afacan bir erkek çocuğu oldun..
Yaramazlık yaptığında yüzüne verdiğin şirin surat ifaden , bizi daha iyi anlaman , bizimle çok daha rahat iletişim kuruyor olman ve sevgini çok güzel göstermen bizi çok mutlu ediyor..
Sevgini göstermek istediğinde gelip sarılıyorsun ama bunu şimdilik genelde bana arada da babana yapıyorsun..Keyfin yerinde olursa ve o gün seninle çok fazla oyun oynamaya fırsat bulduysam gelip bir de öpüyorsun(şimdilik tükürüklü dudakları sadece yanağıma değdiriyorsun).
Telefonları eline geçirdiğinde bizim kulaklarımıza koyup konuşmamızı istiyorsun.. Nedense alkışı da ilk zamanlar bize yaptırıyordun kendin yapmıyordun:)
Son günlerde alkışı iyice düzelttin.Arada bitti gibi bişiler oluyordu.Şimdilerde ses bile çıkıyor..
Yürümen iyice düzeldi hatta bazen evde koşmaya çalışıyorsun..Hele ki kapıdaki anahtar sesini duyduysan nerede olursan ol soluk soluğa kapıya geliyorsun..
Akşam 5 oldu mu sürekli mıkır mıkır dışarıya çıkmak istiyorsun.Baban geldiğinde o saatlerde dışarıya yürüyüşe çıktığımızı öğrendin..Kendi saatini nasılda tutturuyorsun anlamıyoruz..
Çocuklarla bir arada olmaktan çok mutlusun..Çığlıklarınla gülücüklerinle mutluluğunu gösteriyorsun..
Ramazandı Bayramdı derken doğum gününü ertelemiştik.. Bursa da bayramın son günü ,İstanbul da bayramdan sonraki ilk cumartesi kutladık..
İlk doğum günün Bursa da biraz stresli ve senin için sıkıcı geçti.. Çok kalabalıktık,sen ki kalabalığı severdin ama artık kendi kişiliğini buluyorsun ve pek mıncıklanmaktan hoşlanmıyorsun... Yine de uykunu iyice aldığın için ( babanla seni arabaya atıp 50km yaptık ki sen uyu) daha rahattın... Bir de pastanın üzerindeki büyük mum seni biraz ürküttü..



İstanbul daki doğum gününde çok rahat geçti.. kimseler gelmeden sen uykunu almış kalkmıştın bile.. Ve misafirleri tek tek kapıda karşıladığımız için pek yadırgamadın..

İstanbul daki doğum gününden sadece pasta fotografı yeter.. :)))

Anneler Günü Dedik O da Geçti Gitti...

İlk anneler günü nasıl olacak neler yapacağız planları yaparken kendimizi farklı bir günde bulduk..

Cuma öğleden sonra Bora keyifsizleşmeye başladı..Arada öksürüyor gibiydi.Hemen doktorumuz arandı , ertesi gün için randevu alındı..Ama diğer doktor müsait olduğu için kendi dr umuzla görüşmedik.Hastaneye yeni gelen bir doktor..Ben de eşim de bu doktoru daha iyi bulduk..Daha samimi , daha rahat , daha ilgili...
Neyse Bora yı muayene etti.. Korktuğumuz olmuştu evde bende eşimde hastaydık..Bora ya da geçmişti.. Cuma gecesi nerdeyse hiç uyumadık..Ateş , öksürük , burun tıkanıklığı..Ne Bora uyudu ne de biz..Sürekli ağlayarak uyandı.. Boynumuza sarılıyordu..İnsanın içi burkuluyor..Öyle bir durumda elden bişi de gelmiyor..Yardım edin der gibi boynumuza sarıldıkça gözlerinden damla damla yaşlar aktıkça biz daha da perişan olduk..
Gece ateşi daha da yükselmeye başlayınca son çare fitildi..Fitilden sonra alnına kollarına soğuk bezle kompres yaptık..Soğuğu teninde hissetmek de fena oluyor hani.. Bora da bu yüzden bize kızdı..Daha da ağladı..
Doktorumuz mecburen antibiyotik dedi.. İlaçları cumartesi öğlen kullanmaya başladık.Pazar günü daha rahatlamıştı Bora.. Gece de daha az uyandı.Daha az ağladı.. İlaçlar da bağırsaklarına dokundu bir de her saat başı enseye kadar mok temizledim..
Anneler günü tam anlamıyla anne gibi ( mok temizleyip , ağlayan çocuk avutarak , mama vererek , ilaçları binbir takla ile içirmeye çalışarak) geçti..

Bugün daha da iyiydi..Allah ım insanın içi ne kadar çok acıyor evladı hasta olunca eli ayağı kesiliyor.. Allah daha büyük hastalık vermesin..
Ben Bora nın bu ilk üşütmesinde kendimi bu kadar kötü hissettim.. Sonra haberlerde Lö.semili çocukların annelerini gördüğümde Kendime geldim.. Grip , üşütme nedir ki???
Allah o annelere sabır , güç ,kuvvet versin...Onlar güçlü olsunlar ki çocukları bebekleri de onlardan güç bulsunlar hemen iyileşsinler inşallahh...



Hediye mevzuu da bizde her işimizde olduğu gibi garipti..
Eşimle geçen hafta printer, scanner ve fotokopi olan bir alet aldık.. Şimdi ben bu aleti bana alınmış hediye gibi görüyorum.. Ne zamandır bundan istiyordum.. En başta Bora'nın ultrason resimleri silinmeden onları dosyalamak için..
Bir de eşimle ilk tanışma , buluşma , anneannenin ,dedenin ,babannenin ellerindeki resimleri onlardan toplayıp, Bora için bir soyağacı dosyası oluşturmaya başladım..Ona bırakılacak en büyük miras bu olacaktır ee tabi para dan sonra :)))