Minik Fasulyeme Veda

Ne yazmaya karar verebildim ne yazmamaya...Buraya yazıp içimi boşaltmazsam da biliyorum ki bir yerde patlayacağım..Etrafımdaki herkese güçlü rolü yapıyorum..Çünkü kendimi bırakırsam herkes daha da endişelenicek..Bir de Bora bana muhtaç yavru kuş..Onun için hep güçlü olmaya gayret ediyorum..Ama içimde bir yerlerde yangın var..

Geçen hafta perşembe hafif bir kahverengi bir akıntım oldu..Ben birkaç günün yorgunluğuna bağladım.Öğleden sonra yatıp dinlendim..Akşam yine aynı akıntı..Doktoru aradım.Hemen hastaneye git.Nöbetçi doktor görsün seni eğer acil bir durum olursa yanında olacağım dedi doktorum..Hastaneye gittik.Yolda tek düşündüğüm doktorun bana kendini fazla yormuşsun dinlenmelisin diyecek olmasıydı..Acilde diğer doktoru bulduk..Muayene başladı..Adam 10dk sessizce monitöre baktı..Aynı zamanda sürekli ultrason aletini karnıma bastırıyordu.Arada canım bile yandı..Eşimi dışarıya aldı o arada..Bana " kaçıncı gebelik?,ilki yaşıyor mu" dedi..O an beynimde şimşekler çaktı..Az çok anladım sonrasında ne geleceğini..
Emin olabilmek için bir de va.jinal muayene istedi..Onda da sonuç aynıydı..Eşim içeri geldi..Ben o daha da kötü olmasın diye kendimi sıkıyordum.Ağlamadım..Soğuk kanlı davranmaya çalıştım..Ben öyle durdukça doktor sürekli beni incelemeye başladı..Meğerse ağlamamı tepki vermemi beklemiş..Benden bişi görmeyince o da endişelendi.. Doktor bebeğin kalp atışları yok dediği an eşim elimi sıkı sıkı tuttu..Orada güçlü Cansu gitti...Bıraktım kendimi..Gözyaşları aktı...Doktor da rahatladı..
Doktor bize anlatmaya başladı..Benim 11.haftada olmam gerekirken bebek 7.haftada kese 12.haftada görünüyordu.Bebeğin kalp atışı yoktu..Ben onun varlığını 6+4 de öğrenmiştim..Onun kalp atışları 7 de bitmiş..Öğrendikten 3 gün sonra bebeğim beni terk etmiş..
Ben etrafımdaki herkese çok iyiyim..Hiç hamile gibi değilim diyordum.Demek ki her hamilelik farklı oluyormuş diye düşünüyordum..Ama değilmiş....Az da olsa belirtileri bekliyormuş doktorlar..
Minik fasulyemin kısmeti bu kadarmış diyorum..Ama o kadar kısa sürede nasıl bu kadar çok bağlandım ona bilmiyorum....
Bir yanım buruk...Bir yanım Allah a şükrediyor..Her zaman dediğim "Bize sürpriz geldi,sağlıklıysa başımızın üstünde yeri var.."dı.Demek ki kaderimizde buna da yaşamak varmış..
Ertesi gün erkenden aç olarak hastaneye gittik..Evde Bora sünnetli haliyle..Ona mı üzüleyim içimdekine mi bilmeden gasrip duygularla müdahaleye girdim.. Oradaki herkes de ilk defa bu kadar güçlü birini götürüyoruz müdahaleye dediler..Elden gelen bişi yok dedim..Ağlayıp kendimi perişan etmenin kendime de , gidene de , evde olan Bora ya da hiç faydası yok..Aksine zararı var..
Bana dua et sana bişi olmamış diyorlar..1 ay boyunca içimde atmayan kalbini taşımışım.. Kese patlasaydı seni zehirlerdi dediler..Şükürler olsun ki Allah beni Bora ya bağışladı..O bana muhtaç daha..Annesine ihtiyacı var..
Şimdilerde de güçlü gibi görünüyorum ama farkındayım sadece rol yapıyorum..Toparlanmam biraz zaman alacak.. İçimde büyüyen korku Bora'ya bişi olursa olmaya başladı..Sanki o da ellerimden kayacak gibi geliyor şimdi..Yolda elini daha sıkı tutuyorum..Bensiz bir yerlerde olmasını istemiyorum..Bunları da atlatacağım..
Bebek gördüğümde hatta sesini bile duyduğumda gözlerim doluyor ve gözyaşlarım akmaya başlıyor..Kimseye çaktırmıyorum ya da ben öyle sanıyorum bilmiyorum...

Annecim az da olsa içimdeydin..Bana sürprizle geldin..Geldiğin gibi de gittin bebeğim..Hoşçakalll Annecim..

Bora- Sünnet-Minik fasulye

İkinci hamilelik korktuğum gibi gitmiyor...

İlkinde mide bulantıları, halsizlik ve kusma vardı... İkinci de bunlardan sadece halsizlik var.Ama ilki kadar çok değil.. İnsan vücudu ne garip şartlara göre durum değerlendirmesi yapıp ona göre tepki veriyor galiba..
Bora bütün gün evin içinde koşuşalım,oyunlar oynayalım istiyor.. Hareketsiz tek aktivitemiz kitap okumak..Artık kitaplarını bulup getiriyor ve "Okuu kuu " diye çığlık çığlığa sözde konuşuyor..
Zaten 21 aylık bir çocuğa da halsizim oynayamam gibi bir bahane de söylenmez.. Onun öğle uykusu saatleri benim için de şekerleme zamanı oluyor.. Bugünlerde zorlandığımız bir alt değiştirken attığı tekmelerden karnımı korumak bir de kitap okumamı istediğinde ya da sıkıldığında gelip karnımın üstüne oturmaları... Doktorum pek kucağıma almamamı söyledi ama ne mümkün.. 5 kat merdivenleri bazen kendi çıkmak istemiyor ve bana naz yapıyor mecbur kucağımda..Evde de bazı zamanlar kucağımda olmak istiyorr bende dayanamıyorum ve kucağıma alıp miss kokusunu içime çekiyorum..
Bu ara en büyük işi çığlık atmak..Seviniyor çığlık atıyor , sinirleniyor yine çığlık ve kızıyor,üzülüyor yine çığlık atıyor.. Kızınca bakıyor ki çığlık sökmüyor hemen yüz ifadesi değişiyor şirin moduna geçiyor. :))

Bugünlerin bir de stresli geçme sebebi..Sünnet olayımız.. Doktor ile görüşüldü salı sabahı hayırlsıyla inşallah sünnet olayı da bitecek.. Nazkoz ile olacak olması biraz bende stres yapıyor.. Keşke yenidoğan fırsatnı kaçırmasaydık.. Pazartesi anneanne,dede ve teyze gelecekler.. Bu sayede hem bana biraz dinlenmek içi fırsat çıkacak hem de sünnet zamanı yanımızda olup bize güç verecekler...

Rahat Anne

Sınavı atlattım.Bundan sonraki günler sadece Bora ile ilgilenilecek..:))

Bora son zamanlarda çocuk olma yolunda koşarak ilerliyor..Her geçen gün bizi şaşırtıyor.. Sabah yer de bulduğu kağıt parçasının çöpe atmam için koşarak bana verdi. Yemek konusunda da bir iki gündür kesinlikle benim yemeğe yardımcı olmamı istemiyor..Kendisi yemeğini yiyor.. Allahtan yaz geldi ,saçları kesildi de artık her yemek sonrası banyo daha kolay olucak.. Son günlerde meyve ve kuru kayısı,kuru üzüm,badem delisi oldu..Bazen kuru kayısı fazla geliyor ee arkasından bez dolduruluyor.. :)) Altını değiştirmem konusunda da sık sık kriz yaşıyor..Asla kabul edip altını açtırmıyor..Ben de artık rutin başlayıp onun ağlamasına tepki göstermeyip sadece " annecim tuvaletim geldi diyeceksin o zaman altını bağlamayacağız" diyorum..Bazen dediklerime pür dikkat kesiliyor..Bazen sallamıyor:))
Bugün tren gördük..Geçti gitti.. Bora dönüp " ayynee tğğen oğda" dedi.. İşaret parmağı son iki haftadır hep havada..Hep bişiler gösteriyor ve istiyor.. İstediği şeyi parmağımızdan tutup istediği yere götürüp anlatıyor.. .Son günlerin favori kelimesi " AYYNEEE " ..Etraftaki herkes ayyneee.. :))) Bir de öğrendikleri var.. Şerife teyzemiz üflemeyi öğretti..Çok sıcak Bora üfle de serinliyim diyor..Bizimki tükürük saçarak serinletiyor.. Bir de yukarıya bak kuşlar var, aşağıya bak kızlar var..Pencerede bunu oynuyorlar.. Aşağı yukarı kavramları az çok öğrenildi..


Yakın bir zamanda sünnet olayını da bitirmeyi çok istiyorum.. Keşke yenidoğan fırsatını kaçırmasaydık..İkinci fasulye eğer erkek olursa kısmetse onda ilk günler işi bitirelim istiyorum..

Gelen fasulye( 8 + 5 ) de maşallah bana şimdilik hiç arıza çıkarmıyor..Bora ya hamile iken bu dönemlerde ayağa zor kalkıyordum..Bulantıdan bişi yiyemezdim..Şimdi iştah maşallahlık..Halsizlik de sadece akşam Bora yı yatırdıktan sonra geliyor..Bende zorlamayıp erkenden (tavuklar gibi) yatıyorum..
İkinci hamilelikte insan daha rahat olurmuş gerçekten..Bora'yı kucaklıyorum..Alışveriş torbalarını beş kat merdivenle çıkarıyorum..İlkinde aman bişi olacak diye iki kilo bişi taşımazdım..
Zaten iki -üç hafta sonra İstanbul'un sıcaklarına dayanamayıp kendimizi yazlığa anneanne-dede yanına atacağız.. Hem Bora orada bahçede , denizde mutlu olacak ,hem de ben biraz fazla dinlenebileceğim inşallahh...

Aile : 3 + 1 = 4 oluyormuş :)))

Şaşkınım... Ailemiz 3 + 1 oluyormuş...

Bora yı çok istemiştik..Aylarca bekledik gelsin diye.. Ama sen minik fasulyem.. Kendin karar verdin gelmeye..Beni ççookkk çççokkk mutlu ve bir o kadar da şaşkın bırakarak..

Nasıl da anlamadım senin geldiğini...Halsizlikler, uyku hali hep kendimi çok yormama ve sıcaklara bağladım.. Günler geçtikçe bende bişeyler dank etti.. Ben kaç gündür regl olmuyordum..En son ne zaman olduğunu bile unutmuşum.. Hemen bir idrar testi aldık baba ile... Ertesi sabah gayet rahat testi yaptım..Kendimce nasılsa bişey yok diyordum..İki dakika sonra elim ayağım titremeye başladı..Sen gelmiştin bile minik fasulyem..Ve ben nasılda alamamıştım senin varlığını..
Baban ile o sabah bir garip mutlu olduk..Şaşırdık ama çoookkk da sevindik.. Abinin gelmesi için o kadar çabadan sonra , sen bize sürpriz yapmıştın..

Şimdi 7 haftalık falansın.. :)))) Kalp atışlarını duymak süperdi.. Ben farketmeden gelip yerleşmiş bir de yaşamaya başlamışsın bebeğim.. Abin çok nazlıydı bir türlü gelmek bilmedi..Ama sen çok sabırsız ve cesur olacaksın..
Sağlıkla , bol şansınla gel bebeğim..





Şimdi ben kara kara düşünmelerdeyim... Daha kendimi toparlayamamışken daha bir sürü kilo fazlalığım varken şimdi üstüne ikincisi eklendi..
Çok dikkatli ve kararlı gitmeliyim boğazım konusunda.. Şimdilik bulantı falan da yok.. Aksine iştah tam gaz ilerliyor... Umarım ipin ucu kaçmaz.. 68 ile başladık gerisi kısmet diyeceğim... Herşeyden önce bebeğimin sağlığı ama bendeki fazlalıkların ona da faydası yok...